ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΕΛΙΚΑ;

έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο οι "τροϊκανοί" αφού σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΝΤ1 ζητούν να πληρώνουμε το χαράτσι με τη ΔΕΗ

Ενδεικτικό των άγριων διαθέσεων της τρόικας είναι η απόφαση να εισπραχθεί το τέλος ακινήτων μαζί με το λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος, παρά το γεγονός ότι στις προεκλογικές δηλώσεις της κυβέρνησης ήταν η αποδέσμευση του τέλους ακινήτων από το λογαριαμό της ΔΕΗ.

Μάλιστα, όλες αυτές τις ημέρες υπήρχαν διαρροές ότι το τέλος ακινήτων δεν θα εισπραχθεί μαζί με τον λογαριασμό ρεύματος και θα υπάρξουν έως και πέντε δόσεις, προκειμένου να διευκολυνθούν τα νοικοκυριά των οποίων ο προϋπολογισμός χτυπάει κόκκινο.

Έτσι το χαράτσι λοιπόν όπως και για το 2011 έτσι και για το 2012 θα εισπραχθεί ενιαία μέσω των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ANT1 η τρόικα απαίτησε να δει έσοδα από το χαράτσι και έτσι τελικά εγκαταλείφθηκαν οι σκέψεις για χωριστά ειδοποιητήρια.

 Ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων πολιτών βρίσκεται στα όρια της φτώχειας και της εξαθλίωσης και η τρόικα θέλει να επαναφέρει ένα μέτρο που έχει κριθεί αντισυνταγματικό!

Πηγή: Newsit

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ

Ανεργία στα ύψη όλοι χρωστάνε σε όλους φορολογούμενοι σε απόγνωση αυτοκτονίες και φυλακίσεις. Απαιτήσεις για πληρωμές φόρων. χαρατσιών και δανείων απο πολίτες που με το
ζόρι επιβιώνουν και στο βάθος φυλακή και κατασχέσεις μέχρι και για 300€!! Καλημέρα Ελλαδα
της δημοκρατίας και τις κοινωνικής δικαιοσύνης εν έτη 2012.




Αναρωτιέμαι για άλλη μια φορά σε πια χώρα θέλουν να κυβερνήσουν. Έχουμε τρεις ανθρώπους 
που αποφάσισαν να κάνουν κυβέρνηση "ταχα" για να επαναδιαπραγματευτούν το μνημόνιο.
Ο ένας από τους τρεις κάτι ειχε πει για επαναφορά των συντάξεων και των μισθών σε φυσιολογικά
πλαίσια. Τώρα ακούω οτι οι κόκκινες γραμμές είναι να μη μειωθούν άλλο αλλά οχι να
αυξηθούν.Για το δημόσιο ορθά πρέπει να γίνουν μετατάξεις και να κλείσουν διάφοροι οργανισμοί
που απαρτίζονται απο χαραμοφάηδες αλλά πρώτα πρέπει να γίνουν μετατάξεις σε οργανισμούς που
έχουν προβλήματα.
Όσο για τους φόρους άσε καλύτερα. Που να τα βρει ο  κόσμος να τα δώσει; Τι να κάνει να σταματήσει να τρώει και να πληρώνει λογαριασμούς και δάνεια για κάνα τρίμηνο; Δε περιμένω 
καμιά απάντηση γιατί δεν υπάρχει. Θα ήθελα όμως να σκεφτείτε τι κάνετε.Δε μπορείτε να 
επικαλείστε έκτακτη ανάγκη να ζητάτε διαφορά και να μην έχει ο κόσμος δουλειές
Άλλα και όσου έχουν η δεν πληρώνονται η περνούν τόσα λίγα που δεν τους φτάνουν
να επιβιώσουν. Όλο αυτο το αδιέξοδο εσείς το δημιουργήσατε και τώρα ζητάτε απο εμάς
τα ρέστα δε γίνετε Πολύ αμφιβάλω αν κάποιος απο εσάς ξέρει τι βιώνει ο Έλληνας
αυτή τι στιγμή. Κλεισμένοι στο καβούκι σας ψάχνετε να βρείτε τι θα δώσετε στους
δανειστές για να τους κάνετε να μας πετάξουν ενα κόκαλο.
Ο μόνος τρόπος για να πάρετε τους φόρους και να έρθει παλι η αισιοδοξία
στους Ελληνες είναι να δημιουργήσετε θέσεις εργασίας αλλά οχι με μισθούς
Βουλγαρίας  φορολογία Φιλανδίας και τιμές σε αγαθά και υπηρεσίες Βελγίου!!
Δεν συμβαδίζουν όλα αυτά. Εκτός βέβαια αν θέλετε να μας πάρετε τα σπίτια και οτι άλλο
έχουμε και να μας κλείσετε όλους φυλακή. Δηλαδή να μας εξοντώσετε.
Νομίζω λοιπόν οτι ήρθε η ώρα να πάρουμε .Δε χρειάζεται να δώσουμε άλλα
τρία χρόνια δίνουμε φτάνει πια ήρθε η ώρα να πάρουμε και άμα δεν μας δώσουν
δε δίνουμε και εμείς άλλα. ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΡΕΠΗ ΔΙΑΊΩΣΗ


Nellos Siakavaras http://ntou-ntouka.blogspot.gr/

ΜΗΠΩΣ ΔΕ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ο ΑΝΤΩΝΗΣ;

Ήξερα ότι αν έβγαινε πρωθυπουργός ο Αντώνης, θα έπρεπε να κάνω υπερωρίες, αλλά με το 40% των Ελλήνων κάτω από τα όρια της μέσης αντίληψης, οι πιθανότητες δεν ήταν ποτέ με το μέρος μου.

Αντώνη, οφείλω να ομολογήσω ότι είσαι μοναδικός στο είδος σου. Είσαι ο πρώτος πρωθυπουργός παγκοσμίως, που νοσεί μεγαλύτερο διάστημα από ότι κυβερνά. Αλλά για όνομα του Θεού ρε παλικάρι μου, μιλάμε για Σύνοδο κορυφής, όχι για γάμο στα Καλάβρυτα. Μη φοβάσαι, πήγαινε.
Σε καταλαβαίνω πάντως απόλυτα. Ήταν σαφές σε όλους μας, πλην του 40% των καθυστερημένων της χώρας, πως δεν είχες ποτέ σκοπό να κυβερνήσεις, ο στόχος σου ήταν σαφής και ξεκάθαρος. Ήθελες απλά να γίνεις πρωθυπουργός, γιατί το είχε κάνει τάμα η γιαγιά σου η Δέλτα. Δεν ξέρω γιατί σε ζαλίζουν τώρα όλοι αυτοί οι κακοί κύριοι...
Καλή επιλογή ο Ράπανος δε λέω. Ένας άνθρωπος που τα ΜΜΕ χαρακτηρίζουν ως ετοιμοθάνατο, την ώρα που γιατροί του δίνουν εξιτήριο, σε μια ετοιμοθάνατη χώρα, είναι όσο να πεις ό,τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε. Ευχαριστούμε ΜΜΕ, τόσο πειστικό σενάριο μόνο εσείς και ο Παπακαλιάτης (για όσους δε θυμούνται ο Παπακαλιάτης είναι ένας νεαρός σκηνοθέτης/σεναριογράφος/ηθοποιός που έχει γυρίσει 5 φορές την ίδια ακριβώς σειρά). Πάει κι αυτός.
Αποφασίσατε λοιπόν να στείλετε τον Κάρολο. Ρε σεις, είστε καθόλου με τα καλά σας; Θα πάθει υπερκόπωση ο παππούς, θα ζητήσει τα ρέστα και θα έχει και δίκιο. Όλοι οι υπόλοιποι πρόεδροι της Δημοκρατίες, το μόνο που κάνανε, είναι μια τηλεοπτική εμφάνιση με μια χειραψία και μια εξυπνάδα το μήνα. Αυτόν τον έχετε γ@μήσει. Να εκλογές, να συγκυβερνήσεις, να υπηρεσιακοί, να πάλι εκλογές. Για το Θεό, 70 χρονών είναι και υποτίθεται ότι παραιτήθηκε και από το ευτελές ποσό των σχεδόν 300.000 ευρώ που ήταν ο ετήσιος μισθός του. Τι να σας πω το κρίμα στο λαιμό σας.
Μια χαρά πάντως, ευτυχώς που υπερίσχυσε η βλακεία και η τρομοκρατία των ΜΜΕ και δε βγήκε ο Τσίπρας. Όσο να πεις, αυτή η συγκυβέρνηση όλων των λαμόγιων του παρελθόντος, σου εμπνέει μια σιγουριά, μια αυτοπεποίθηση, ένα ευρώ. Έχετε μήπως ένα ευρώ;

Πηγή: RAMNOUSIA 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ;

Ίσως ένα από τα πρώτα συνθήματα που φώναξα σε διαδήλωση, τότε στις πρώτες μέρες μετά την πτώση της χούντας, ήταν το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες».

Ήταν το σύνθημα που λάνσαρε ο Ανδρέας Παπανδρέου ως σήμα κατατεθέν του μικρού τότε κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, το οποίο προσπαθούσε να σπάσει τον δικομματισμό Δεξιάς και Κέντρου, διεμβολίζοντας παράλληλα την «παραδοσιακή» Αριστερά. Πέραν των κομματικών ανταγωνισμών της εποχής, επρόκειτο για σύνθημα με βαθιές ρίζες στο ουμανιστικό ρεύμα των δύο προηγούμενων δεκαετιών, καθώς και στον αντιδικτατορικό αγώνα, με σαφείς μάλιστα αναφορές στην Εθνική Αντίσταση της δεκαετίας του ’40.

Το σημείο αναφοράς εκείνου του «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» δεν ήταν τα άτομα ή η «φυλή» αλλά η απαίτηση να αποκτήσει ουσιαστικό λόγο η κοινωνία, ο λαός, θέτοντας τέρμα στην απονομή των προνομίων της εξουσίας από ξένες αντιπροσωπείες συνεπικουρούμενες στο «έργο» τους από τη συστηματική τρομοκρατία του παρακράτους, από τις δολοπλοκίες του Παλατιού, από τις βιαιότητες της Ασφάλειας. Όταν φωνάζαμε με πάθος «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», το συναίσθημά μας δεν είχε τίποτα απολύτως να κάνει με τη φιλοδοξία του αποκλεισμού του «ξένου» ή με την πεποίθηση περί μιας δήθεν ανωτερότητας της φυλής μας. Νιώθαμε ότι ήμασταν «ένα» με τον Αμερικανό διαδηλωτή εναντίον του πολέμου του Βιετνάμ, τον Παλαιστίνιο που πάλευε για το τέλος της κατοχής στη Δυτική Όχθη, τον κάτοικο του Ανατολικού Πακιστάν (Μπαγκλαντές σήμερα) που υπέφερε κάτω από την μπότα του δυτικοπακιστανικού στρατού κ.λπ.

Από τότε κύλησε νερό πολύ στο αυλάκι. Η χροιά της πολιτικής εξουσίας άλλαξε. Τα «πολιτικά αγαθά» υποβιβάστηκαν, ενώ τα χρηματοπιστωτικά είδαν τις «μετοχές» τους ν’ ανέρχονται στα ύψη. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’70, παγκοσμίως, περισσότερη εξουσία είχε ένας τραπεζίτης μεσαίας τράπεζας απ’ ό,τι πρωθυπουργός χώρας. Όπως συμβαίνει με τα επαγγέλματα των οποίων η «χλιδή» είναι αντιστρόφως ανάλογη του αριθμού των γυναικών που καταφέρνουν ν’ αναρριχηθούν στην κορυφή τους (π.χ. διδακτικό προσωπικό σχολείων, δικαστικό σώμα), έτσι και με την πολιτική: όσο μειωνόταν η εξουσία που αποδίδει το υπουργικό αξίωμα (ή η ίδια η πρωθυπουργία), τόσο υποχωρούσαν τα «στεγανά» και τα εν γένει εμπόδια στην αναρρίχηση σε κυβερνητικά πόστα εκείνων με τους οποίους κάποτε διαδηλώναμε μαζί υπέρ της «λαϊκής κυριαρχίας».

Στις δύο δεκαετίες που ακολούθησαν η «λαϊκή κυριαρχία» που είχε εξασφαλιστεί μέσα από την υιοθέτηση συνθημάτων όπως το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» εκφυλίστηκε στην κομματική ασυδοσία που άφησε τη χώρα ανοχύρωτη μπροστά στην επερχόμενη λαίλαπα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξέσπασε το 2008.

Τα ξένα κέντρα εξουσίας δεν χρειάζονταν πλέον ούτε τον στρατό, ούτε το παρακράτος, ούτε την Ασφάλεια, ώστε να έχουν τον «γάιδαρό τους δεμένο»: αρκούσε η «πειθάρχηση» των αγορών, ιδίως των αγορών χρήματος, για να είναι δεδομένο πως καμία πολιτική δεν θα εισαγόταν από την ελληνική κυβέρνηση τέως διαδηλωτών της δεκαετίας του ’70, η οποία θα διακινδύνευε τα συμφέροντά τους. Έτσι, οι τέως διαδηλωτές που χειρίζονταν την εξουσία, αντί να αλλάξουν τον κόσμο, άλλαξαν τους εαυτούς τους, επιδιδόμενοι με μαεστρία στον ραντιερισμό και στο μοίρασμα των ολιγοπωλιακών λαφύρων που τους πρόσφερε απλόχερα η εξουσία μιας μικρής μεν, αλλά «ευρωπαϊκής» χώρας.

Κι όταν ήρθε η κρίση, κανένας από τους μοχλούς της εξουσίας δεν λειτουργούσε πλέον. Χωρίς ερείσματα στη «λαϊκή κυριαρχία», το κόμμα που «ανδρώθηκε» μέσα από το ουμανιστικό «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» του 1974, το ΠΑΣΟΚ, παρέδωσε και τους Έλληνες και την Ελλάδα στην πιο ανόητη πολιτική αντιμετώπισης Κρίσης από την περίοδο 1929-1932 (επί κυβέρνησης Χέρμπερτ Χούβερ στις ΗΠΑ της Μεγάλης Ύφεσης). Μια πολιτική της οποίας το μόνο ουμανιστικό χαρακτηριστικό είναι ότι δεν διακρίνει μεταξύ Ελλήνων, Πορτογάλων, Ισπανών, Ιταλών και Γερμανών εργαζομένων: τους συνθλίβει όλους, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα, το ίδιο.

Η Ιστορία, όταν αγνοείς τα μαθήματά της, είναι ιδιαίτερα μνησίκακη αλλά και εφευρετική ως προς την τιμωρία που σου επιφυλάσσει. Για το ΠΑΣΟΚ, που ξεκίνησε τη δική του ιστορία με το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», επιφύλαξε την απόλυτη ειρωνεία: την αντιστροφή του συνθήματος και τη μετάλλαξή του στο κεντρικό σύνθημα της Χρυσής Αυγής. Με τρόπο που υπενθυμίζει πόσο εύθραυστο είναι το νόημα μιας ακολουθίας λέξεων, το ουμανιστικό σύνθημα που εξέφραζε τη δίψα για αλληλεγγύη μεταξύ λαών που πάσχιζαν ν’ αποκτήσουν φωνή και λόγο μετατράπηκε στο πιο μισανθρωπικό σύνθημα, που στόχο έχει τη νομιμοποίηση της βίας εναντίον του «ξένου», του «άλλου», του «διαφορετικού»

Πηγή lifo

Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΡΟΥΜΠΙΝΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Πριν καλά-καλά κλείσουν οι κάλπες και σχηματιστεί κυβέρνηση στην πολύπαθη Ελλάδα ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί έκανε εξαιρετικά δυσοίωνες προβλέψεις για τη χώρα μας.

Στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter, μετά την ανακοίνωση των exit polls, ο Νουριέλ Ρουμπινί εκτίμησε ότι, τους επόμενους έξι ως δώδεκα μήνες η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ θα αποτύχει καθώς η οικονομία θα βυθιστεί στην ύφεση.

Όπως έγραψε ο κ. Ρουμπινί, η Ελλάδα θα πάει σε νέες εκλογές στις οποίες θα επικρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ και η χώρα θα βγει από το ευρώ.

Πηγή iefimerida

ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΔΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΞΥΠΝΗΣΤΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

- Όλα έγιναν on camera στην πρωινή εκπομπή του ΑΝΤ1
- Επιτέθηκε και στον αρχισυντάκτη της εκπομπής και σε άλλους
- Τη σύλληψή του θα ζητήσει η προϊσταμένη της Εισαγγελίας Ελένη Ράικου
- ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ

Απίστευτο σκηνικό στα πλατό της πρωινής εκπομπής του ΑΝΤ1 με πρωταγωνιστή τον εκπρόσωπο Τύπου της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη, που πέταξε ένα ποτήρι νερό σε βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και χτύπησε στο πρόσωπο τη Λιάνα Κανέλη!
Όλα ξεκίνησαν όταν η Ρένα Δουρου από τον ΣΥΡΙΖΑ μίλησε στον Ηλία Κασιδιάρη για τη δίκη που εκκρεμεί εις βάρος του. Τότε ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής πέταξε ένα ποτήρι με νερό στο πρόσωπο της βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ!

Άμεση ήταν η αντίδραση της βουλευτή του ΚΚΕ, Λιάνας Κανέλη, που αμέσως σηκώθηκε από τη θέση της, είπε στον κ. Κασιδιάρη «φύγε από ‘δω κωλόπαιδο» και τον αποκάλεσε «γερμανοτσολιά» και «φασισταριό» κι εκείνος την έσπρωξε, τη χτύπησε στο πρόσωπο και την είπε «παλιοκουμούνι».
Σύμφωνα με τη Λιάνα Κανέλη και τον Αντώνη Δελατόλα, χτύπησε επίσης τον αρχισυντάκτη και άλλους συντελεστές της εκπομπής.
Όπως είπε ο Αντώνης Δελατόλας, ενημερώθηκε ότι η προϊστάμενη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, Ελένη Ραΐκου πρόκειται να ζητήσει τη σύλληψη του κ. Κασιδιάρη. 

Πηγή newsit

ΠΩΣ ΕΙΔΕ ΕΝΑΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟ SPOT ΤΗΣ Ν.Δ.

Του Πάνου Ντούλα, 
Καθηγητή Αγγλικών στην Κόρινθο,

Μέλους των Αγωνιστικών Παρεμβάσεων ΔΕ,
Αχαρνές, 06/06/2012



Φαντάζομαι αρκετοί θα είδατε τη διαφήμιση της ΝΔ υπέρ του ευρώ που δείχνει μια μαθήτρια σε ένα ελληνικό σχολείο του κοντινού μέλλοντος, στην Ελλάδα της δραχμής, να ρωτά το δάσκαλό της γιατί δεν είναι η Ελλάδα στο ευρώ («Γιατί, κύριε;;;») κι ο δάσκαλος να κομπιάζει να απαντήσει.

Η διαφήμιση βρίσκεται εδώ



Αφήνοντας στην άκρη τη χρήση παιδιών στη διαφήμιση και άλλα τέτοια μικροζητήματα, έχω να κάνω το εξής σχόλιο για το στήσιμο της διαφήμισης:
Tα παιδιά (όλα κι όλα 12!!!) είναι καλοταϊσμένα, καλοντυμένα (αν κι ελαφριά, οπότε μάλλον καίει καλοριφέρ...) και απίστευτα ήρεμα. Ο δάσκαλος εμφανίσιμος, ήρεμος, κάθεται σε μια συνεδριακή καρέκλα(!!!) και έχει μια καταπληκτική σε σύνθεση ikeoέδρα ενώ φοράει ένα πολύ ακριβό ρολόι και γενικά ωραία ρούχα -άρα καλοπληρωμένος-.Η τάξη μεγάλη, φωτεινή και πεντακάθαρη με 2 πίνακες(!!!). Βιβλία, φυσικά, υπάρχουν σε κάθε θρανίο μαζί με μια ωραία ikeoβιβλιοθήκη.
Γενικά όλα μου φαίνονται μια χαρά. Μόνο τα ipad και τα e-books λείπουνε.

Κανονικά, αν η ΝΔ ήθελε να περιγράψει τον Αρμαγεδδώνα της δραχμής θα έπρεπε να δείχνει:



• 30 παιδάκια μες στην τάξη στοιβαγμένα όπως να ‘ναι.

• Τα παιδάκια να είναι πεινασμένα και μερικά να λιποθυμάνε από την πείνα.


• Τα παιδάκια να φοράνε κουρέλια.

• Τα παιδάκια να τουρτουρίζουν από το κρύο γιατί δεν υπάρχει πετρέλαιο για καλοριφέρ.

• Τα παιδάκια να ουρλιάζουν από τα νεύρα τους και τη δυστυχία τους που έχουν άνεργους γονείς και κατσούφηδες δασκάλους.

• Το δάσκαλο χωρίς ρολόι, κουρελή και με τρύπιο (άντε μπαλωμένο...) παντελόνι λόγω του μισθού του που είναι κατώτερος από το βασικό.

• Την καρέκλα του δασκάλου μισοσπασμένη, αν υπάρχει.

• Την έδρα του δασκάλου απλά ένα θρανίο με διάφορα συνθήματα πάνω.

• Την αίθουσα σκοτεινή και βρώμικη.

• Καθόλου βιβλιοθήκη μες στην αίθουσα.


• Βιβλία να μην υπάρχουνε αλλά τα παιδιά να διαβάζουν από φωτοτυπίες.

• Και βέβαια, να μην υπάρχουνε ipad και e-books.



Το τελευταίο το πέτυχε. Σε όλα τα άλλα έχει πέσει έξω.

Σας θυμίζουνε, όμως, τίποτε αυτές οι εικόνες που έπρεπε να έχει το «σχολείο της δραχμής»;;;
Α ναι, έχετε δίκιο, είναι το ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ελληνικό σχολείο ΤΩΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΟΝ, στην Ελλάδα του ευρώ. Δυσκολεύομαι δηλαδή να καταλάβω τη λογική της διαφήμισης γιατί η ΝΔ μας λέει ότι με τη δραχμή θα είναι καλύτερα για τα παιδιά μας και εμένα προσωπικά με έπεισε ότι μάλλον είναι προτιμότερο να ΦΥΓΟΥΜΕ από το ευρώ για να φτιάχτούν τα σχολεία μας.


 Κι εγώ που νόμιζα ότι θα πεθάνουμε με τη δραχμή! Άμα είναι έτσι η δραχμή, θέλω κι εγώ ρε παιδιά!

ΥΓ: Ας με συγχωρήσουν οι φίλοι μου της ΝΔ για το περιεχόμενο των παρακάτω γραμμών αλλά, αφού η ΝΔ αποφάσισε να διεξάγει τέτοιου είδους προεκλογικό αγώνα, προτείνω κάτι πιο τολμηρό και προωθημένο για το επόμενο σποτάκι. Η ιδέα μου ήρθε όταν διάβασα (μαζί με εκατομμύρια άλλους) το παρακάτω άρθρο μιας μεγάλης αμερικανικής ειδησεογραφικής ιστοσελίδας.

Το άρθρο αναφέρεται στην ελληνική κρίση και στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας συγκεκριμένος κλάδος του τριτογενούς τομέα παροχής υπηρεσιών, ο κλάδος του Έρωτα. Το άρθρο βρίσκεται εδώ


Αφού αναφέρεται στη μεγάλη πτώση του τζίρου των ελληνικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο αυτό λόγω της κρίσης, το άρθρο καταλήγει ως εξής (η μετάφραση δικιά μου):
 "...Οι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον κλάδο του σεξ (πορνοταινίες, σεξουαλικά εξαρτήματα, φουσκωτές κούκλες, χειροπέδες κ.λπ.) τρέμουν την επιστροφή στη δραχμή. Καθώς τα περισσότερα προϊόντα εισάγονται από τη Γερμανία και την Πολωνία, η επιστροφή στη δραχμή θα τα καταστήσει απρόσιτα για τον απαιτητικό Έλληνα ή Ελληνίδα. Όπως δηλώνει ένας από τους εμπόρους που συμμετέχει στην έκθεση: «Σήμερα ένας δονητής στοιχίζει 20 ευρώ. Αν επιστρέψουμε στη δραχμή, θα είναι σαν να στοιχίζει 50…»".

Εμπρός λοιπόν, ηγέτη του «μεγάλου πατριωτικού ευρωπαϊκού μετώπου», κληρονόμε της παράταξης του Γιώργου Σεφέρη, του Οδυσσέα Ελύτη, του Μάνου Χατζιδάκι, του Σταύρου Ξαρχάκου και της Κικής Δημουλά! Μπορείς να φτιάξεις κι ένα τέτοιο σποτάκι με τη μελλοντική απαιτητική Ελληνίδα (ή ...Έλληνα) της δραχμής που θα θέλει ένα τέτοιο προιόν αλλά θα δυσκολεύευται να το αγοράσει. Και εις Ανώτερα!


Πηγή onalert
 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΩΣΤΑ ΒΑΞΕΒΑΝΗ ΠΡΟΣ Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟ!!!

Όταν διαβάσετε αυτή την επιστολή θα καταλάβετε για τι ανθρώπους μιλάμε
Αδίστακτους και χωρίς ίχνος κοινωνικής δικαιοσύνης.


κ.Βενιζέλο ! 


Διατελέσατε υπουργός Δικαιοσύνης το 1996. Δεν ήσασταν ένας οποιοσδήποτε πολιτικός σε αυτό το υπουργείο, αλλά ένας γνώστης της Νομικής Επιστήμης. Και μόνο να κοιτάξει κάποιος το βιογραφικό σας, διαπιστώνει πως τελειώσατε σε 4 χρόνια τη Νομική, (παρότι, όπως λέτε, είχατε και παράλληλη πολιτική δράση τα δύσκολα χρόνια 1974-1978), καταφέρατε να κάνετε διδακτορικό στο Παρίσι σε μόλις δύο χρόνια και στη συνέχεια να ανεβείτε τις βαθμίδες της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με τρόπο που δεν έχουν κάνει άλλοι. Τι άλλο λοιπόν, ήσασταν από το «παιδί θαύμα» της νομικής τέχνης.Αναζήτησα λοιπόν αυτή την νομική σας έστω ευφυΐα, στο νομοθετικό σας έργο στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Και ιδού τι βρήκα. Το 1996 ψηφίσατε τον νόμο 2408. Με τον νόμο αυτό τροποποιήσατε κάποια άρθρα του Ποινικού Κώδικα. Για την ακρίβεια προσθέσατε μερικές λέξεις, λιγότερες από 10 αλλά καθοριστικές. Αλλάξατε το άρθρο 242 (για ψευδή βεβαίωση) και το άρθρο 216 (για πλαστογραφία).

Τα δύο αδικήματα τα οποία ήταν κακουργήματα με ποινές κάθειρξης πάνω από 10 χρόνια, γίνονταν πλημμελήματα αν το ποσό της ζημιάς δεν ήταν πάνω από 25 εκατομμύρια δραχμές. Αυτό προσθέσατε: Το «πάνω από 25 εκατομμύρια δραχμές». Με 25 εκατομμύρια τότε μπορούσες να αγοράσεις ένα σπίτι. Και εσείς για κάποιο λόγο, την πλαστογραφία και την ψευδή βεβαίωση που προκαλούσαν ζημιά ως ένα σπίτι την κάνατε πλημμέλημα;

Αυτή την νομοθετική «μεταρρύθμιση» την κάνατε μέσα σε μία νύχτα και χωρίς να προηγηθεί σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και πολύ περισσότερο διάλογος με τους ανθρώπους που υπηρετούν τη Δικαιοσύνη. Δηλαδή δεν εκθέσατε ποια αναγκαιότητα υπήρχε για να κάνετε τόσο βαριές πράξεις από κακουργήματα, απλά πλημμελήματα. Κατηγορηθήκατε από τον νομικό κόσμο ότι ασελγήσατε πάνω στους νόμους με σκοπούς άλλους από την απονομή Δικαιοσύνης.

Φαντάζομαι ξέρετε ως υπουργός Δικαιοσύνης τότε, τι προέκυψε από αυτή σας την νομοθέτηση. Τετρακόσιοι επιφανείς Θεσσαλονικείς (μεγαλογιατροί, βουλευτές, στρατηγοί, δικηγόροι, παιδιά αυτών που λέμε «επωνύμων») οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες για κακουργήματα (ναι, αυτά τα οποία αλλάξατε) δεν δικάστηκαν ποτέ. Τα κακουργήματά τους έγιναν πλημμελήματα και παραγράφηκαν. 
Η υπόθεση ήταν η πιο σοβαρή υπόθεση πλαστογραφίας στην ιστορία της Ελλάδας.
Από το 1989 έως το 1991, παιδιά επωνύμων της Θεσσαλονίκης που εγγράφονταν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού (Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία κλπ), έπαιρναν μεταγραφές σε Πανεπιστήμια της Ελλάδας, παρουσιάζοντας ψεύτικες βεβαιώσεις για σοβαρές ασθένειες. Οι ευγενείς γόνοι της Θεσσαλονίκης έπασχαν ξαφνικά από καρκίνο, λευχαιμίες και άλλα σοβαρά νοσήματα που βεβαίωναν απατεώνες γιατροί. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, κάποιοι Πανεπιστημιακοί, συνάδελφοί σας στο Πανεπιστήμιο, επιχείρησαν να την κουκουλώσουν αρνούμενοι να δώσουν τα στοιχεία των μεταγραφών.

Μια ομάδα έντιμων εισαγγελέων τότε, αναγκάστηκε να κάνει έρευνα στο πανεπιστήμιο και να κατασχέσει τους φακέλους. Δύο ανακριτές, επί δύο χρόνια ερεύνησαν αυτή την υπόθεση, σχηματίζοντας δικογραφία που δεν χωρούσε σε ένα δωμάτιο. Ασκήθηκαν, διώξεις σε 400 άτομα. Οι περισσότεροι θα έμπαιναν φυλακή αφού οι κατηγορίες ήταν στοιχειοθετημένες. Και τότε εσείς νομοθετήσατε την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα στα συγκεκριμένα άρθρα, που τύχαινε μάλλον να αφορούν τις δικές τους κατηγορίες. Τα αδικήματα ήταν πια πλημμελήματα και είχαν παραγραφεί. Οι φάκελοι έκλεισαν και δεκάδες επώνυμοι απατεώνες, ελεύθεροι πια, συνέχιζαν να φωτογραφίζονται στα περιοδικά ως έντιμοι και ανησυχούντες για την πόλη και βέβαια να καθορίζουν με τη δύναμή τους τα πολιτικά πράγματα. Αρκετοί από τους φοιτητές που πήραν μεταγραφές με τις ψευδείς βεβαιώσεις, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά σήμερα κάνουν πανεπιστημιακή καριέρα.

Στις μεταρρυθμίσεις σας, συμπεριλαμβάνεται η αλλαγή ενός ακόμη άρθρου του Ποινικού Κώδικα. Του 113. Το άρθρο αυτό παλιά προέβλεπε πως στις περιπτώσεις που κάποιος βουλευτής διώκεται για αξιόποινη πράξη, αν δεν αρθεί η βουλευτική του ασυλία, τότε σταματά να τρέχει ο χρόνος παραγραφής και ο βουλευτής δικάζεται όποτε πάψει να είναι βουλευτής. 
Το άρθρο αυτό προστάτευε και τον βουλευτή, αλλά και τον πολίτη. Αλλάξατε λοιπόν το άρθρο και καταργήσατε την αναστολή της παραγραφής. Έτσι αν κάποιος βουλευτής διαπράξει αδίκημα και δεν αρθεί η ασυλία του, ο χρόνος παραγραφής τρέχει. 

Έτσι όταν πάψει να είναι βουλευτής πιθανόν να μην υπάρχει δίωξη εναντίον του.

Αυτά είναι τα νομοθετήματά σας σε ένα υπουργείο που θα περίμενε κάποιος, πως λόγω του αντικειμένου σας, ο νομικός κόσμος θα μίλαγε για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις Βενιζέλου. Ο νομικός κόσμος όμως μιλάει για «ασέλγεια» στους νόμους. Τα περί προθέσεων και τα νομικά και αυτά της κόλασης που είναι στρωμένη με καλές προθέσεις, τα ξέρετε. Μόνο εσείς ξέρετε τις προθέσεις σας. Δεν σας αποδίδω καμιά πρόθεση. Σας απευθύνω για μια ακόμη φορά ερωτήματα. Και περιμένω απαντήσεις τις οποίες ξέρετε πολύ καλά πως οφείλετε να δώσετε. Αν όχι, τότε αυτό θα είναι μια πρόθεσή σας.

Υ.Γ. Προς κάθε ενδιαφερόμενο που.ξέρει αυτός. Μετά από 25 χρόνια στην δημοσιογραφία, έχω την δυνατότητα να μαθαίνω, πότε το όνομά μου γίνεται δημοφιλές σε διάφορες υπηρεσίες. Μην κουράζεστε. Στην ντουλάπα μου δεν έχω σκελετούς. Μόνο ρούχα και αρχεία. Των οποίων έχω πάντα αντίγραφα.
Κώστας Βαξεβάνης


Πηγή:  RAMNOUSIA 

NO CHURCH IN THE WILD: ΡΟΜΑΝ ΓΑΒΡΑΣ

Το νέο βίντεο κλιπ που σκηνοθέτησε ο Ρομάν Γαβράς για το τραγούδι «No church in the wild» των Jay-Z και Kanye West προκαλεί θύελλα διαμαρτυριών στην Γαλλία. Όπως και τα προηγούμενά του…

«Στην Γαλλία με μίσησαν περισσότερο από παιδόφιλο!» μου είχε πει ο σκηνοθέτης Ρομάν Γαβράς όταν πέρσι το καλοκαίρι είχαμε μιλήσει... 

για πρώτη φορά με αφορμή την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, «Θα έρθει η μέρα και για μας».

Το μίσος όμως στο οποίο αναφερόταν ο γιος του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά και της Μισέλ Γαβράς, δεν το είχε προκαλέσει η (ούτως ή άλλως προκλητική) ταινία του αλλά τα ακόμη πιο προκλητικά βίντεο κλιπ και οι βίαιες μικρού μήκους ταινίες του που είχαν προηγηθεί.

Στο video clip «Stress» των «Justice», το 2007, ο φακός του Γαβρά ακολουθούσε τις «δραστηριότητες» πραγματικών συμμοριών δρόμου ώστε να απεικονίσει την τρομοκρατία και τρομερή βαναυσότητα που επικρατεί στους δρόμους του Παρισιού.

Τρία χρόνια αργότερα ο Γαβράς προκάλεσε ξανά με ένα άλλο video clip, για το τραγούδι «Born Free» της M.I.A. Eκεί παρακολουθούμε τις γαλλικές αστυνομικές δυνάμεις να κάνουν κατάχρηση εξουσίας που φτάνει στα όρια της απελπισίας.

Παρόμοιες αντιδράσεις φαίνεται να προκαλεί το καινούργιο βίντεο κλιπ του Ρομάν Γαβράς για το τραγούδι «No church in the wild» των Jay-Z & Kanye West. Παραπάνω από 2.000.000 κτυπήματα στο You Tube για την παρακολούθηση ενός ανατριχιαστικού πενταλέπτου: δεκάδες κάμερες στους δρόμους τρυπώνουν ανάμεσα σε αγριεμένους διαδηλωτές και αστυνομικές δυνάμεις. 

Στην πρώτη σκηνή του clip ένας μασκοφόρος μαύρος ανάβει τον αναπτήρα του και πυροδοτεί μια βόμβα Μολότοφ την οποία πετά στις αστυνομικές δυνάμεις. Τεσσερσήμισι λεπτά αργότερα ένας άνθρωπος τρέχει φλεγόμενος στους δρόμους και ένας ελέφαντας σηκώνει ψηλά τα πίσω πόδια του. Εχουν προηγηθεί εφιαλτικές εικόνες εξεγέρσεων, συγκρούσεων διαδηλωτών με την αστυνομία, συλλήψεων, αναποδογυρισμένων αυτοκινήτων αναποδογυρίζουν και καίγονται, οργισμένα είδωλα, εγκαταλελειμμένα σπίτια. Στο μεγαλύτερο μέρος το video clip είναι γυρισμένο σε αργή κίνηση.

Τα media έχουν ασχοληθεί με τον Γαβρά «περισσότερο απ' όσο έχουν ασχοληθεί με τον Ντομινίκ Στροσκάν» μας είχε πει ο ίδιος ο σκηνοθέτης που γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1981 και από το τηλέφωνο δεν ακούγεται καθόλου οργισμένος. 

Οσο ο Γαβράς δεν μιλούσε για να δώσει εξηγήσεις, τόσο πιο προκλητική έβρισκαν την στάση του. Για τον ίδιο τον Γαβρά, τόσο τα βίντεο όσο και η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, δεν επιδιώκουν να δώσουν ξεκάθαρες απαντήσεις, δεν ορίζουν τι είναι καλό και τι κακό. «Είναι παράξενο αλλά σε πολλές περιπτώσεις ο κόσμος τρελαίνεται όταν δεν του λες τι να σκεφτεί» πιστεύει ο Γαβράς.

Και για ποιόν λόγο δεν δίνει εξηγήσεις; «Όταν είσαι καλλιτέχνης_ είτε σκηνοθέτης, είτε συγγραφέας, είτε ζωγράφος_ μιλάς με την δουλειά σου» λέει ο ίδιος. «Αν αρχίσει να εξηγείς τους λόγους που σε έκαναν να λειτουργήσεις έτσι ή αλλιώς, τότε μπορείς να προκαλέσεις σύγχυση και να κάνεις τα πράγματα χειρότερα.»

Πηγή ΒΗΜΑ

ΤΙ ΓΝΩΜΗ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Επιφυλλίδα όπου διάφοροι συντάκτες επιχειρούν να σκιαγραφήσουν την άποψη διαφόρων λαών (Βρετανοί, Γάλλοι, Ελβετοί, Ιταλοί, Γερμανοί) για τους Έλληνες με τίτλο «Απλώς μεσογειακοί» και υπότιτλο «Εμείς και οι Έλληνες» δημοσιεύεται στις πολιτικές σελίδες της Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung.
Ειδικότερα για κάθε χώρα σημειώνονται μεταξύ άλλων τα εξής:

Μεγάλη Βρετανία: Η Ελλάδα παραμένει τόπος διακοπών για αρκετούς Βρετανούς αλλά οι κατά βάση ευρωσκεπτικιστές Βρετανοί με το πατερναλιστικό ύφος της πάλαι ποτέ αποικιοκρατικής δύναμης προτείνουν την έξοδο από το ευρώ, ώστε μετά να σπεύσουν να κλείσουν φθηνότερα ταξίδια στο Αιγαίο, σε δραχμές.

Γαλλία: Εκτός από το ότι η Ελλάδα αποτελεί τον τρίτο πιο αγαπημένο προορισμό διακοπών των Γάλλων, σημειώνεται ότι οι Γάλλοι σε μεγάλο βαθμό ταυτίζονται με τους Έλληνες, άλλοι αισθανόμενοι αλληλεγγύη και άλλοι επειδή διαισθάνονται ότι ίσως και η Γαλλία βρεθεί σύντομα σε παρόμοια οικονομική θέση.

Ελβετία: Οι Ελβετοί δεν έχουν αντιληφθεί τι συμβαίνει στην Ελλάδα. Η κρίση στην Ελλάδα δεν αποτελεί θέμα καθημερινής συζήτησης και ως εκ τούτου δεν προκαλεί και κάποιου είδους συναισθήματα. Κανένας δεν οργίζεται με τους Έλληνες, κανένας δεν δείχνει αλληλεγγύη, οι Έλληνες αφήνουν τους Ελβετούς αδιάφορους.

Ιταλία: Κάποτε οι Ιταλοί πήγαιναν για διακοπές στην Ελλάδα και υπήρχε ένα κοινό μεσογειακό μέτωπο σε ζητήματα πολιτικής. Σήμερα κατηγορούν τους Έλληνες ότι μπήκαν στο ευρώ εξαπατώντας τους ευρωπαίους, αλλά επιθυμούν την παραμονή τους στην ευρωζώνη, γιατί σε διαφορετική περίπτωση πλησιάζει και η σειρά τους.

Γερμανία. Από την εποχή του Γκαίτε, δεν υπήρξε άλλος λαός στην Ευρώπη που να εκτιμήσει και να εξυμνήσει περισσότερο τους Έλληνες από τους Γερμανούς. 

Παρόλο που ο θαυμασμός για την κλασική αρχαιότητα είχε μικρή ή καθόλου σχέση με την πραγματικότητα της υπό οθωμανική κατοχή χώρας, εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να προκαλεί το θαυμασμό όσων είναι σε θέση να διαβάζουν Όμηρο και Πλάτωνα από το πρωτότυπο. 
Παράδειγμα ο Γκύντερ Γκρας, ο οποίος στο τελευταίο ποίημά του, σε ένα ξέσπασμα οργής χωρίς ρίμα, προειδοποιεί τους άμυαλους συμπολίτες του «Δίχως φιλότιμο θα μαραθείς δίχως τη χώρα τούτη, το πνεύμα που σε εμπνεύστηκε Ευρώπη». 
Οι συμπολίτες του όμως νοιάζονται περισσότερο για τη σταθερότητα του νομίσματος.

Το Μάιο του 2010, όταν η Αθήνα έλαβε το πρώτο πακέτο βοήθειας, η πλειονότητα των Γερμανών το θεώρησε σωστό. 
Τρία τέταρτα των πολιτών αισθάνονταν συμπάθεια για την Ελλάδα, 55% τη θεωρούσαν ελκυστικό τουριστικό προορισμό. Δύο χρόνια αργότερα, μετά τις άκαρπες εκλογές, 56% των ερωτηθέντων επιθυμούν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. 
Ποσοστό 70% των πολιτών επιθυμεί να διατηρήσει η καγκελάριος Μέρκελ τη σκληρή στάση ως προς το πρόγραμμα λιτότητας, με το οποίο δεσμεύθηκε η προηγούμενη κυβέρνηση. 
Ακόμη και οι ταξιδιώτες είναι διστακτικοί. Μεγάλοι τουριστικοί πράκτορες σημειώνουν ότι ακόμη και για την υψηλή περίοδο οι κρατήσεις για την Ελλάδα είναι κατά ένα τρίτο χαμηλότερες, γεγονός που συνδέεται μεταξύ άλλων και με την αβεβαιότητα ως προς το νόμισμα στο οποίο θα γίνουν οι πληρωμές.

Πηγή: Deutsche Welle Greek

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

«Ο λαός έχει ξυπνήσει. Τα κυνηγόσκυλα του πλούτου, που μας καταδίωκαν μέχρι τώρα, ας έχουν το νου τους». Μαίρη Έλεν Λιζ, ομιλήτρια του Εργατικού Κόμματος ΗΠΑ, 1890

Οι τεκτονικές μεταβολές που έφεραν στην ελληνική πολιτική σκηνή τα, απρόσμενα για πολλούς, αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μαΐου του 2012 συνεχίζονται ακόμη και πιθανόν να μην ολοκληρωθούν ούτε και με τα αποτελέσματα των εκλογών της 17ης Ιουνίου. Ο ελληνικός λαός αποφάσισε να τιμωρήσει με τη ψήφο του τα δύο κόμματα που νέμονταν την εξουσία τα τελευταία 38 χρόνια μέσα από μια διαδικασία που έβλεπε το κράτος ως «λάφυρο» του εκάστοτε κόμματος που σχημάτιζε κυβέρνηση. Κάποιοι μίλησαν ακόμη και για το «Τέλος του Δικομματισμού», λες και ήταν κάποιο είδους δικτατορίας.

Ωστόσο ο δικομματισμός δεν ήταν προϊόν σατανικής επινόησης κάποιων ραδιούργων, αλλά κάτι που αναπτύχθηκε φυσικά μέσα από τις πολιτικές και κοινωνικές ανάγκες που διαμορφώνονταν. Στόχος του ήταν να εμποδίσει τις πολιτικές διαμάχες να πάρουν εκρηκτικές διαστάσεις, δημιουργώντας στον αντίποδά τους μια ισορροπία δυνάμεων δύο πολιτικών σχηματισμών. Αυτό που τελείωσε δεν ήταν ο δικομματισμός. Ήταν η, σχεδόν απολυταρχική, μονοπώληση της εξουσίας από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, ενώ παράλληλα η μικρομεσαία και η εργατική τάξη αποπλανούνταν συστηματικά με την υπόσχεση συνετών και μελετημένων μεταρρυθμίσεων…

Στις δημοκρατίες, ως γνωστόν, οι εκλογικές πρακτικές βοηθούν το πολιτικό σύστημα να απορροφήσει την ενέργεια όσων του αντιστέκονται. Να εμποδίσουν τη δυσαρέσκεια να πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Συνέβη αυτό όμως στην Ελλάδα με τα αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μαΐου; Όχι. Καμιά ενέργεια δεν απορροφήθηκε και καμιά δυσαρέσκεια δεν εκτονώθηκε. Ο ελληνικός λαός συνεχίζει να είναι οργισμένος, φοβισμένος και συγχυσμένος. Δεν είναι όμως κάποιο κοπάδι ψαριών που λοξοδρομεί όλο μαζί. Δεν καθοδηγείται πλέον τόσο εύκολα από την πολιτική του ελίτ. Δεν εκφοβίζεται και τρομοκρατείται, με «θανάσιμα» διλήμματα, όπως θα ήθελαν ορισμένοι. Για το λαό δεν υπάρχει το ψευδεπίγραφο δίλημμα Ευρώ ή Δραχμή.

Αν υπάρχει κάποιο δίλημμα αυτό μάλλον είναι: ζωή χωρίς προοπτικές, που γίνεται διαρκώς όλο και χειρότερη, ή ζωή με προοπτικές ανάκαμψης της αισιοδοξίας και της αξιοπρέπειας; Η Τρόικα, κάποιες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, όπως η γερμανική, καθώς και μια σειρά από ξένους και εγχώριους παράγοντες, πιέζουν και τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό ώστε να «διορθώσει» την ψήφο του και να ψηφίσει «σωστά» στις επερχόμενες εκλογές. Οι Έλληνες, επιμένουν, πρέπει να ψηφίσουν «σωστά». Δηλαδή μνημονιακά και φιλοευρωπαϊκά. Οι Έλληνες όντως ψήφισαν σωστά στις 6 Μαΐου: αντιμνημονιακά και φιλοευρωπαϊκά.

Η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού υποστηρίζει την παραμονή της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Ζώνη του Ευρώ, αλλά όχι «με οποιοδήποτε τίμημα». Όχι με την εφαρμογή Μνημονίων που εξαθλιώνουν το λαό, ισοπεδώνουν την κοινωνία, και κάνουν την προοπτική ανάπτυξης να τη βλέπουμε με το κιάλι. Όχι με την εφαρμογή συμφωνιών που στερούν τον ελληνικό λαό από τα μέσα να απολαύσει τη ζωή, την ελευθερία και να κυνηγήσει την ευτυχία. Δηλαδή από τις δυνατότητες να ζήσει με αυτά που κέρδισαν με αγώνες, ιδρώτα και αίμα, οι γονείς και παππούδες του.

Πρέπει να έχουμε υπόψιν μας πως όταν ένα κατεστημένο πολιτικό σύστημα (βλέπε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) απειλείται από μια μαζική κοινωνική και πολιτική αντίδραση, τότε συνήθως στέλνει κάποιες από τις «πέμπτες φάλαγγες» του (ακροδεξιά, ΜΜΕ κ.α.) να κυκλώσουν το κίνημα και να εξαντλήσουν τη ζωτικότητά του. Να εξαντλήσουν τη δυσφορία του μέσα σ’ έναν ωκεανό από συναισθήματα περί εθνικής ενότητας και πατριωτισμού. Γι’ αυτό και συμβαίνει ιστορικά η ταξική δυσφορία να στρέφεται από το κατεστημένο πολιτικό σύστημα στην «ψυχολογία του πατριωτισμού», που μεταστοιχειώνεται σε οργή κατά των «εσωτερικών εχθρών» και στη δική μας περίπτωση κατά των μεταναστών. Όμως ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, μπορεί να αμβλύνουν, αλλά όχι να εξαλείψουν τις κοινωνικές, ταξικές και πολιτικές διαμάχες. Ο ελληνικός λαός, ειδικά σ΄ αυτή την κρίσιμη ιστορικά περίοδο, πρέπει να αποφύγει να πέσει στην παγίδα τους, διότι αποτελούν άλλον ένα τρόπο αποπλάνησής του εκ μέρους του συστήματος.

Ο ελληνικός λαός πρέπει να έχει ξεκάθαρους στόχους, χωρίς να εμπλέκεται σε ψευδεπίγραφα διλήμματα και ωμούς εκβιασμούς. Να επιδιώξει τη μεγάλη δημοκρατική ανατροπή και την απελευθέρωσή του στηριζόμενος στις δικές του δυνάμεις. Να επιδιώξει στις 17 Ιουνίου, με το ταπεινό όπλο που του προσφέρει το δημοκρατικό μας πολίτευμα, τη φυγή προς τα εμπρός, τη λύτρωση από την παρατεταμένη αγωνία, τη μεγάλη δημοκρατική ανατροπή. Άλλωστε είναι προτιμότερο ένα μεγάλο σοκ παρά αλλεπάλληλες παρατεταμένες κρίσεις. Η 17η Ιουνίου πρέπει να είναι η ημέρα που ο ελληνικός λαός θα αποδείξει περίτρανα ό,τι δεν φοβάται και δεν υποκύπτει σε εκβιασμούς απ’ όπου κι αν προέρχονται.

του Γιώργου Στάμκου

Πηγή tvxs.gr/

ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΓΚΑΦΕΣ!!!

Τι θα μπορούσε να μειώσει τη ντροπή, στην οποία μοιραία βύθισε τον Μπαράκ Ομπάμα το πρόσφατο λεκτικό ατόπημά του για τα «πολωνικά στρατόπεδα θανάτου»; Πιθανότατα η σκέψη ότι σε πολλές ανάλογες γκάφες έχουν υποπέσει παλιότερα και άλλοι πρόεδροι των ΗΠΑ!

Προεδρική γκάφα βεβαίως μπορεί να συνιστά και η επιλογή κακού διερμηνέα. Αυτό το επιβεβαίωσε κάποτε ένα παλιότερο περιστατικό αμερικανο- πολωνικού μπερδέματος, απείρως ελαφρύτερο από το «νωπό» του Ομπάμα, με την τόσο βαριά ιστορική φόρτιση.

Πριν από 35 χρόνια ο αμήχανος Τζίμι Κάρτερ πάσχιζε να καταλάβει γιατί γελούσαν τρανταχτά οι πολωνοί αξιωματούχοι στη Βαρσοβία, έως ότου πληροφορήθηκε πώς ακριβώς είχε αποδώσει ο μεταφραστής τα λόγια συμπάθειας και εκτίμησης προς τους Πολωνούς: Ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιθυμούσε σαρκικά το πολωνικό λαό!

Ας τις πάρουμε όμως με χρονική σειρά τις - περισσότερο ή λιγότερο διάσημες - γκάφες αμερικάνων προέδρων. Γκάφες προεκλογικές και μη. Μοιραίες, ανώδυνες ή ακόμη και ... επωφελείς. Γκάφες με πολλή, λίγη ή ανύπαρκτη πολιτική ουσία. Από τον Τζόνσον μέχρι τον Ομπάμα.

Το πρώτο περιστατικό του ... καταλόγου αποδεικνύει ότι για να προκύψει γκάφα δεν χρειάζεται απαραιτήτως να ...ξεπηδήσουν «μαργαριτάρια» από κάποιο προεδρικό στόμα. Αρκεί ο ήχος ενός διακριτικού ...ροχαλητού.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1967: Μην με ξυπνάτε, όνειρο βλέπω...

Στην Πούντα ντελ Έστε της Ουρουγουάης διεξάγεται η Παναμερικανική Διάσκεψη. Μιλά ο πρόεδρος της Αργεντινής, Χουάν Κάρλος Ονγκάνια, αλλά ολοένα και περισσότερα βλέμματα στρέφονται στον ομόλογό του των ΗΠΑ, τον Λίντον Τζόνσον.

Τα βλέμματα απορίας μετατρέπονται σε χαμόγελα. Ο πρόεδρος Τζόνσον κοιμάται βαθιά, «αφιερώνοντας» προς τη Διάσκεψη ένα ελαφρύ ροχαλητό.

Ο πρόεδρος Ονγκάνια είναι δικτάτορας, αλλά το επιτελείο του Τζόνσον δεν τολμά να ισχυριστεί ότι ο ύπνος του προέδρου αποτελούσε ένδειξη έμπρακτης περιφρόνησης προς τη χούντα της Αργεντινής. Η Ουάσινγκτον, βλέπετε, έχει πολύ καλές σχέσεις (και) με αυτή τη λατινοαμερικάνικη χούντα.

Στην Κεντρική και Νότια Αμερική ο προεδρικός υπνάκος εκλαμβάνεται ως ... σημειολογική ένδειξη του «ενδιαφέροντος» που τρέφουν οι ΗΠΑ για την υπόλοιπη - πλην Καναδά, ίσως- ήπειρο.

Κάπως έτσι, η γνωστή ρήση επιδέχεται μια μικρή επιμήκυνση: Αν «ο θεός ευλογεί την Αμερική», ο Μορφέας μπορεί ενίοτε να ... περιθάλπει τους προέδρους της. Ειδικά αν δεν έχουν τα νιάτα και τη ζωτικότητα που διέθετε ο Τζον Κένεντι, προκάτοχος του Τζόνσον.

Στα επόμενα περιστατικά, οι πρόεδροι -πρωταγωνιστές θα χρειαστεί να μιλήσουν, όχι να ροχαλίσουν...

Ας θυμηθούμε τα παθήματά τους, εξασκώντας όμως και τη φαντασία μας: Θα προσπαθήσουμε να μαντέψουμε τι θα συνέβαινε, εάν τέτοιες γκάφες λάμβαναν χώρα στη ... δική μας χώρα.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1976: Έλα καημένε, όλοι δικοί μας είναι...

Στις ΗΠΑ διεξάγεται η δεύτερη τηλεοπτική μονομαχία ανάμεσα στον ένοικο του Λευκού Οίκου, Τζέραλντ Φορντ και τον υποψήφιο των Δημοκρατικών για την προεδρία, Τζίμι Κάρτερ.

Στο πρώτο debate, που είχε ως αντικείμενο την εσωτερική πολιτική, νικητής θεωρήθηκε ο Ρεπουμπλικάνος Φορντ. Αυτή τη φορά, όμως, ο διάδοχος του Νίξον στην προεδρία κάνει ένα αναπάντεχο δώρο στον Κάρτερ, εξ αιτίας του υπερβάλλοντος ζήλου με τον οποίο εξυμνεί τα αποτελέσματα της εξωτερικής πολιτικής που ασκεί η Ουάσιγκτον επί των ημερών του. Λέει ο Φορντ:

«Δεν νομίζω ότι οι Ρουμάνοι ή οι Πολωνοί έχουν την εντύπωση πως υφίσταται σοβιετικός έλεγχος επί της χώρας τους. Κάθε μία από τις χώρες αυτές είναι ανεξάρτητη και αυτόνομη. Δεν υπάρχει σοβιετική επικυριαρχία επί της Ανατολικής Ευρώπης, ούτε πρόκειται να υπάρξει, όσο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι ο Τζέραλντ Φορντ».

Άφωνοι μένουν εκατομμύρια Αμερικανοί ακούγοντάς τον. Πολλοί θυμούνται μια παλιά, ουδόλως κολακευτική φράση του Λίντον Τζόνσον για τον νυν πρόεδρο Φορντ: «Είναι τόσο χαζός, ώστε δεν μπορεί την ίδια στιγμή να μασά τσίχλα και να πέρδεται».

Άμεση συνέπεια της γκάφας του: Βυθίζεται η δημοτικότητά του στο 30% και εκτοξεύεται εκείνη του Κάρτερ στο 54%.

Μέχρι τις εκλογές του Νοεμβρίου τα πράγματα αλλάζουν, όχι όμως τόσο, ώστε να αποτραπεί η επικράτηση του Κάρτερ, με «σκορ» 50,4% - 48,3%. Σχετικά μικρή η διαφορά, άρα -πιθανότατα- σημαντικό το ειδικό βάρος της γκάφας του Φορντ, που δεν έβλεπε σοβιετική επικυριαρχία στην Ανατολική Ευρώπη...

Το ελληνικό φανταστικό σενάριο...

Τι θα γινόταν εάν ο πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ το έλεγε αυτό στην Ελλάδα του 1976, ας πούμε κατά τη διάρκεια κάποιας επίσκεψης;

Ίσως ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής σκεφτόταν να τροποποιήσει το δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν». Εάν οι χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας δεν βρίσκονταν καν στη σοβιετική «ζώνη επιρροής», τότε όλα - διεθνείς πόλοι και «στρατόπεδα»- θα ήταν ...λαπάς.

Πιθανόν όμως οι νέοι της ΟΝΝΕΔ να αντιδρούσαν στη ρήση του Φορντ, η οποία θα προκαλούσε τέτοια σύγχυση στο «δυτικό στρατόπεδο». Μπορούμε να τους φανταστούμε να διαμαρτύρονται, αποδίδοντας στα ελληνικά το όνομα του Φορντ. Τότε θα είχε ακουστεί από το '76 το σύνθημα «κάτσε καλά Γεράσιμε»...

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1977: «Sex and politics» - why not?

«Ωχ, τι είναι τούτος; Ακόμη και ο γερμανός Καγκελάριος Βίλι Μπραντ που θέσπισε την ostpolitik, την πολιτική προσέγγισης Ανατολής - Δύσης, δεν θα οραματιζόταν τόσο ... καυτό εναγκαλισμό των δύο κόσμων!»

Κάλλιστα θα μπορούσαν να τα λένε αυτά χαριτολογώντας οι γηγενείς αξιωματούχοι, στη Βαρσοβία, έχοντας ακούσει τον αμερικάνο διερμηνέα του προσκεκλημένου Τζίμι Κάρτερ να λέει πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ επιθυμεί να ... κάνει σεξ με τον πολωνικό λαό!

Γέλια, ψίθυροι, σχόλια και μουρμουρητά διαδέχονται αυτήν την ατάκα. Ο Κάρτερ δεν αργεί να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει. Είπαμε, όμως: Τη γκάφα τη χρεώνεται ο πρόεδρος, ή τουλάχιστον το επιτελείο του, που επέλεξε τον μεταφραστή.

Πάλι καλά που τα κυβερνητικά στελέχη στην Πολωνία δεν διάβαζαν το «Play Boy», διότι τότε ίσως να έπαιρναν στα σοβαρά την «απειλή» του προέδρου των ΗΠΑ...

Από το '76 ο Κάρτερ είχε εξομολογηθεί στο περιοδικό ότι ήταν ...κατά φαντασίαν μπερμπάντης, άρα και «αποθήκη» απωθημένων: «Πολλές φορές έχω μοιχεύσει, αλλά μόνο στα τρίσβαθα της καρδιάς μου»!

Ο Κάρτερ τότε ήταν υποψήφιος πρόεδρος. Αυτό που είπε στο «Play Boy»- προφανώς για να δείξει ειλικρίνεια και υπόσταση γήινη, ανθρώπινη- μπορεί να ήταν επιτομή της κοινοτοπίας, αλλά προκάλεσε οργή (!) στο συντηρητικό, αμερικανικό Νότο, συμπεριλαμβανομένης και της δικής του Πολιτείας, της Τζόρτζια.

Ηχεί απίστευτο, αλλά εκείνη η συνέντευξη στο «Play Boy» λίγο έλειψε να καταστρέψει την πολιτική του καριέρα.

Οι πολωνικές αρχές πάντως, δεν «το έδεσαν κόμπο». Σε αντίθετη περίπτωση, έπειτα από λίγα χρόνια θα κατηγορούσαν τον Λεχ Βαλέσα ότι οδηγούσε στα κρεβάτια του πολωνικού λαού τους ιμπεριαλιστές, επίδοξους βιαστές του.

Το ελληνικό φανταστικό σενάριο...

Τι θα γινόταν εάν ο πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ «χαντακωνόταν» κατά τον ίδιο, ακριβώς τρόπο, από τον διερμηνέα του, στην Ελλάδα του 1976;

Θα ... έσπαγε η μονοτονία στη δουλειά των ελλήνων σκιτσογράφων! Θα ζωγράφιζαν τον Κάρτερ ως αρχαίο σάτυρο, αντί να τον σκιτσάρουν με ...φουστανέλα.

Γιατί το έκαναν αυτό οι σκιτσογράφοι; Διότι στην Ελλάδα είχαν προκαλέσει ενθουσιασμό οι δηλώσεις που είχε κάνει ο Κάρτερ για το Κυπριακό, πριν από τις αμερικανικές εκλογές, αλλά και στην πρώιμη μετεκλογική περίοδο.

Είχε ταχθεί υπέρ μιας λύσης βασισμένης στο διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ. Είχε προειδοποιήσει μάλιστα την Άγκυρα ότι θα τερματιζόταν η παροχή αμερικανικής βοήθειας προς αυτήν, εάν δεν σημειωνόταν ουσιαστική πρόοδος στο Κυπριακό.

Για αυτούς τους λόγους η είδηση της νίκης του Κάρτερ στις εκλογές του '76, στη μεν Κύπρο έγινε δεκτή με κωδωνοκρουσίες, στη δε Ελλάδα σχολιάστηκε από τον Τύπο με τίτλους όπως «εις νέας βάσεις αι σχέσεις Ελλάδος - ΗΠΑ». Το τι έγινε τελικά με το Κυπριακό είναι άλλη υπόθεση...

Το άλλο θα γινόταν όμως στην Ελλάδα, εάν ο διερμηνέας του Κάρτερ μας «προειδοποιούσε» για την αχαλίνωτη σεξουαλική επιθετικότητα του προέδρου; Εκτός από τους σκιτσογράφους, τρομερή έμπνευση θα είχαν και οι σεναριογράφοι επιθεωρήσεων.

Θυμηθείτε πχ ότι το προσωνύμιο του Κάρτερ εδώ ήταν «φυστικάς» - λόγω των επιχειρηματικών του ενασχολήσεων. Σκεφθείτε την εγχώρια έννοια των λέξων «φιστικώνω», «φιστίκωμα» και φανταστείτε πόσα περιθώρια να ... μεγαλουργήσουν θα είχε η σάτιρα όλων των ειδών με αυτόν τον «σάτυρο»...

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1982: Πού είπαμε, βρε παιδιά, ότι βρισκόμαστε;

Δεν μπορεί, κάποια μυστήρια επίδραση θα ασκεί αυτός ο μήνας στους προέδρους των ΗΠΑ που επισκέπτονται χώρες του εξωτερικού!

Εν αντιθέσει προς τον Κάρτερ που έπεσε - προ πενταετίας - θύμα του διερμηνέα του, ο Ρόναλντ Ρίγκαν δεν μπορεί να ενοχοποιήσει κανέναν, το Δεκέμβριο του '82. Δεν χρειάζεται κανένας συνεργάτης για να σου πει πως όταν βρίσκεσαι στην Μπραζίλια, την πρωτεύουσα της Βραζιλίας, την ώρα που σηκώνεις το ποτήρι σου για την καθιερωμένη πρόταση δεν πρέπει να φωνάξεις «ζήτω η Βολιβία!»...

Αμήχανοι το άκουσαν οι παρευρισκόμενοι. Κάποιοι κακεντρεχείς ψέλλισαν «πάλι καλά, παρέμεινε στη Λατινική Αμερική».

Το ελληνικό φανταστικό σενάριο...

Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα, εάν ο πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν έκανε ανάλογο λάθος εδώ, το 1982;

Η αλήθεια είναι ότι πολύ δύσκολα ο Ρίγκαν θα επισκεπτόταν το '82 την Ελλάδα, αλλά αυτό ας το παρακάμψουμε.

Αν έκανε εδώ τέτοιο λάθος ο Ρίγκαν, το ΠΑΣΟΚ φυσικά θα θύμιζε σε όλους τους τόνους πως «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες». Άλλες παρενέργειες; Εξαρτάται από τη χώρα, με την οποία θα μας είχε μπερδέψει ο αμερικανός πρόεδρος.

Το βέβαιο είναι ότι ο Τύπος θα αντιδιέστειλε με ικανοποίηση την αδυναμία του Ρίγκαν να «μπαλώσει» τα πράγματα, προς το παμπάλαιο - πλην διάσημο- περιστατικό, το οποίο είχε ως πρωταγωνιστή τον Γεώργιο Παπανδρέου, τον παππού του ΓΑΠ.

«Λαέ της Λάρισας» είπε, αρχίζοντας μια προεκλογική συγκέντρωση στο Βόλο κι όταν συνειδητοποίησε το λάθος του (πιθανότατα του το είπαν, αμέσως) συνέχισε με την ... ίδια προσφώνηση, αλλά διαφορετική κατάληξη: «Λαέ της Λάρισας... Πού είσαι να θαυμάσεις τη μεγαλειώδη συγκέντρωση του λαού του Βόλου»...

Στα κατοπινά χρόνια, τέτοιο λάθος οποιουδήποτε προέδρου των ΗΠΑ θα είχε ... άκρως ενδιαφέρουσες παρενέργειες.

Τις ελαφρύτερες θα τις βιώναμε εάν μας αποκαλούσε «Γιουγκοσλαβία»: Οι μισές ομάδες μπάσκετ θα έσπευδαν την επόμενη μέρα στην αμερικανική Πρεσβεία για να ζητήσουν πιστοποιητικά ελληνικότητας των γιουγκοσλάβων παικτών τους.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 1984: Ραδιο- φονικά και άλλα

Στο ράντσο του, στη Σάντα Μπάρμπαρα, ο Ρόναλντ Ρίγκαν κάνει δοκιμές πριν από την καθιερωμένη σαββατιάτικη ομιλία του προς τον αμερικανικό λαό.

Αγνοεί ότι βρίσκεται «στον αέρα» κι έτσι οι Αμερικανοί «πληροφορούνται» ότι ο πρόεδρος έχει δώσει εντολή να βομβαρδιστεί «σε πέντε λεπτά» η Σοβιετική Ένωση, ώστε να «εξαλειφθεί δια παντός από προσώπου γης».

Το συμβάν καθιστά ακόμη πιο ψυχρές τις σχέσεις με τη Μόσχα, που διαμαρτύρεται. Ο Λευκός Οίκος απαντά ότι ήταν μόνο ένας αστεϊσμός που κατά λάθος έγινε ... διάγγελμα. Το σοβιετικό πρακτορείο «Τας» ανταπαντά πως τα αστεία του Ρίγκαν είναι ενδεικτικά για το ποιόν και τις προθέσεις του.

Στο εξωτερικό το «διάγγελμα» του Ρίγκαν προκαλεί εντυπώσεις κακές, έως και αλγεινές. Στο εσωτερικό, όμως, μοιάζει να συντελείται σε ... ιδανικό timing!

Η ραδιοφωνική γκάφα γίνεται μία ημέρα προτού λήξουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες τους Λος Αντζελες. Οι Αγώνες που προκάλεσαν στις ΗΠΑ βαθύτατα «αισθήματα εθνικής υπερηφάνειας» και τους οποίους είχαν σαμποτάρει οι Ανατολικοί, πλην Ρουμάνων και Γιουγκοσλάβων, «απαντώντας» έτσι στο δυτικό «μποϊκοτάζ» των προηγούμενων Ολυμπιακών, της Μόσχας.

Εννέα μήνες νωρίτερα η Ουάσιγκτον είχε κάνει την «κορυφαία» επίδειξη πυγμής της εποχής Ρίγκαν: Τη στρατιωτική εισβολή στο μικροσκοπικό νησάκι της Γρενάδας, με τη φαιδρή δικαιολογία πως τα αμερικανικά συμφέροντα κινδύνευαν, επειδή εκεί μαρξιστές ανέτρεψαν και εκτέλεσαν τον ... επίσης μαρξιστή πρόεδρο Μπίσοπ!

Το Νοέμβριο του '84 θα διεξάγονταν στις ΗΠΑ εκλογές. Η «εθνο-πατριωτική» τόνωση - στα όρια της ... παράκρουσης- της εποχής ήταν το «κύμα», που θα έδινε δεύτερη εκλογική νίκη στον Ρίγκαν. Η γκάφα του προέδρου είναι τόσο ... ταιριαστή με το όλο κλίμα της εποχής, ώστε ορισμένοι αμφιβάλλουν κατά πόσο ήταν ακούσια.

Για την ιστορία: Το Νοέμβριο του '84, στις εκλογές ο Ρίγκαν συγκεντρώνει 59%, κατατροπώνοντας τον υποψήφιο των Δημοκρατικών, Μοντέιλ.

Το ελληνικό φανταστικό σενάριο...

Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα, εάν πχ ο πρωθυπουργός είχε ανάλογο πάθημα εδώ, το 1984;

Μάλλον αυτό που θα συνέβαινε σε κάθε εποχή. Θα υπέβαλε την παραίτησή του ο εκπρόσωπος Τύπου (τότε ήταν ο Δημήτρης Μαρούδας), αλλά αυτή δεν θα γινόταν δεκτή.

Στη συνέχεια θα γινόμασταν μάρτυρες ομηρικών συζητήσεων, για να εξακριβωθεί ποιοι είχαν την ευθύνη: Ο πρωθυπουργός και το περιβάλλον του που είναι ανίκανοι να συντονιστούν, η μήπως η προηγούμενη κυβέρνηση, η οποία επί σειρά ετών αδιαφορούσε για την ποιότητα στις σπουδές των ηχοληπτών;

ΜΑΡΤΙΟΣ 1987: Δεν αντέχεται τόση ...σαφήνεια

Στις ΗΠΑ ολόκληρο το έτος κυλά στη δίνη του σκανδάλου «Ιρανγκέιτ». Η κυβέρνηση Ρίγκαν επί χρόνια πουλούσε όπλα στο εχθρικό Ιράν και με τα χρήματα αυτής της συναλλαγής ενίσχυε τους Κόντρας, τους ακροδεξιούς αντάρτες που μάχονταν για να ανατρέψουν την κυβέρνηση των Σαντινίστας, στη Νικαράγουα.

Καταβεβλημένος ο Ρίγκαν, καταφεύγει σε τηλεοπτικό διάγγελμα για να πείσει ότι δεν έχει πει ψέματα. Πρώτα σπάει το ...ποσοτικό ρεκόρ των αντιφάσεων και κατόπιν κονιορτοποιεί και το «ποιοτικό», με μια μνημειώδη φράση:

«Πριν από λίγους μήνες, είπα στον αμερικανικό λαό ότι δεν παζάρεψα την απελευθέρωση των ομήρων δίνοντας όπλα. Η καρδιά μου και οι καλύτερες προθέσεις μου εξακολουθούν να μου λένε ότι αυτό είναι αλήθεια, αλλά τα γεγονότα και οι ενδείξεις μου λένε πως δεν είναι»!

Με αυτό το ... λογικό «αριστούργημα», ο πρόεδρος περιέρχεται σε ακόμη δυσχερέστερη θέση. Στην ουσία ομολογεί ότι είπε ψέματα, αλλά δείχνει πως δεν έχει το σθένος να το πει ανοικτά: Χειρότερα δεν γινόταν!

Προφανώς για τη γκάφα δεν ευθύνεται μόνον ο ίδιος ο Ρίγκαν: Είναι αδύνατον να μην ρώτησε τη γνώμη συμβούλων του, προτού καθορίσει το περιεχόμενο της ομιλίας, την οποία πιθανότατα παρέλαβε γραμμένη. Το αποτέλεσμα, όμως, αυτόν βαραίνει...

Συνειδητοποιώντας αυτά ακριβώς τα αποτελέσματα, οι σύμβουλοί του φροντίζουν ώστε στο εξής ο πρόεδρος να μην μείνει λεπτό μόνος του, με δημοσιογράφους. Η ιδιότυπη αυτή καραντίνα διαρκεί μήνες.

Το ελληνικό φανταστικό σενάριο...

Τι θα συνέβαινε στην Ελλάδα, εάν ακούγαμε τέτοιο «ήξεις -αφήξεις»;

Δύσκολο να το φανταστείς, για ένα τόσο μεγάλο σκάνδαλο. Διότι κατά τα άλλα και εκείνη την εποχή, όπως και στις προγενέστερες και μεταγενέστερες (εποχές και δεκαετίες), στα «ήξεις - αφήξεις» μάλλον εθισμένοι ήμασταν.

Σε εκείνη τη δεκαετία, πάντως, πολλά «ήξεις -αφήξεις» κανόνιζε το θεωρητικό σχήμα του ΠΑΣΟΚ «άλλο το εφικτό κι άλλο το όραμα». Αλλά το ... όραμα που είδε ο Ρίγκαν και έμεινε μετέωρος ανάμεσα στα γεγονότα και την καρδιά του, μάλλον δεν έχει ταίρι.

ΜΑΡΤΙΟΣ 1990: Καλά τα είπαμε, αλλά δεν συστηθήκαμε...

Πάλι εμπλέκεται το Ιράν... Ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους - ο πατέρας -σηκώνει το τηλέφωνο γεμάτος περιέργεια και ελπίδα. Εφ' όσον θέλει να του μιλήσει ο ιρανός ομόλογός του Χασεμί Ραφσανζανί, κάτι καλό μπορεί να προκύψει για τους Αμερικανούς, τους οποίους κρατά ομήρους στο Λίβανο η «Χεζμπολάχ». Και οι πέτρες ξέρουν ότι η Τεχεράνη ελέγχει την οργάνωση αυτή.

Εκείνο που δεν ξέρουν οι άνθρωποι του προέδρου, ούτε φυσικά ο ίδιος, είναι η πραγματική ιδιότητα του συνομιλητή. Ο δήθεν Ραφσανζανί είναι ... φαρσέρ. Αρκετά ικανός και αληθοφανής, όπως αποδεικνύει το γεγονός ότι ο Μπους κάνει μαζί του πολύωρη, «σοβαρή» συζήτηση!

Πάλι καλά που ο Μπους δεν είχε τη φαεινή ιδέα να προτείνει καμία λύση τύπου «Ιρανγκέιτ». Σκεφθείτε να συνέβαινε κάτι τέτοιο κι ο φαρσέρ να ηχογραφούσε τη «διαπραγμάτευση»...

Το ελληνικό φανταστικό σενάριο...

Τι θα συνέβαινε εδώ στην Ελλάδα, τότε, εάν κάποιος ικανός φαρσέρ έθετε στο στόχαστρο τον πρωθυπουργό;

Τις ημέρες εκείνες του Μαρτίου 1990 η Ελλάδα βρισκόταν σε προεκλογική περίοδο. Ο υπέργηρος Ξενοφών Ζολώτας δεν ήταν πλέον ο επικεφαλής της «οικουμενικής» κυβέρνησης. Ήταν υπηρεσιακός πρωθυπουργός.

Ένας επιτήδειος φαρσέρ, αν είχε διάθεση και χρόνο, θα μπορούσε να παίρνει τηλέφωνο συνεχώς τον Ζολώτα, υποδυόμενος κάθε φορά διαφορετικό πολιτικό αρχηγό και γκρινιάζοντας για ό,τι ... τραβούσε η ψυχή του.

Θα γινόταν πιστευτός, γιατί ο Ζολώτας είχε συνηθίσει - από την αρχή του έτους - να ακούει τις γκρίνιες των κομμάτων που είχαν «συγκολληθεί» τεχνητά στην «οικουμενική» και τα οποία πολύ σύντομα άρχισαν να διαφωνούν μεταξύ τους, σχεδόν για όλα τα σημαντικά θέματα.

Λίγο αργότερα, το έργο των επίδοξων φαρσέρ -αυτού του είδους- θα γινόταν δυσκολότερο, στην Ελλάδα: Οι έλληνες πολιτικοί έμαθαν να φυλάσσονται, διότι έτσι τους ...εκπαίδευσαν τα «Κακά Παιδιά» του Sky...

Αυτές είναι οι επτά σημαντικότερες γκάφες του παρελθόντος. Τώρα προστίθεται κι αυτή του Ομπάμα...

ΜΑΪΟΣ 2012: Όταν η Γεωγραφία «σκοτώνει» την Ιστορία

Μπροστά σε ακροατήριο πολωνών αξιωματούχων, ο Μπαράκ Ομπάμα εκφωνεί λόγο, κατά τη διάρκεια τελετής μνήμης και απότισης φόρου τιμής στον Γιαν Κάρσκι. Τον παλιό πολωνό αξιωματικό, ο οποίος έδωσε τις πρώτες πληροφορίες σχετικά με την εξόντωση των Εβραίων από τους ναζί.

Λέει ο πρόεδρος των ΗΠΑ:

«Πριν από ένα ταξίδι δια μέσου των εχθρικών γραμμών, αντιστασιακοί τού διηγήθηκαν ότι οι Εβραίοι εξοντώνονταν μαζικά, τον πέρασαν στο εσωτερικό του γκέτο της Βαρσοβίας και σε ένα πολωνικό στρατόπεδο θανάτου για να διαπιστώσει με τα μάτια του τι συμβαίνει»

Στο ...«διαπιστώσει» όλοι διαπιστώνουν ότι η «παγωμάρα», η ενόχληση, η δυσφορία είναι έκδηλη στα πρόσωπα των Πολωνών. Ο Ομπάμα έχει πει αυτό που δεν αντέχουν να ακούν οι Πολωνοί...

Εκ παραδόσεως η Βαρσοβία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη σε τέτοια θέματα. Θεωρεί άκρως ενοχλητικά όσα λάθη προκαλούνται από τη διάθεση να προσδιοριστούν γεωγραφικά τα ναζιστικά στρατόπεδα, καθώς - όπως πιστεύει- τέτοιου είδους σφάλματα διαμορφώνουν την εντύπωση ότι η Πολωνία φέρει μερίδιο ευθύνης για τις θηριωδίες του Τρίτου Ράιχ.

«Εκφράζουμε τη λύπη μας για το φραστικό λάθος που δεν πρέπει να σκιάσει την καθαρή μας πρόθεση να τιμήσουμε τον κ. Κάρσκι και τους γενναίους πολίτες που υπερασπίσθηκαν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια απέναντι στην τυραννία», λεει ο Τόμι Βίτορ, εκπρόσωπος του κ. Ομπάμα στο Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας.

Γράφοντας στο Twitter, ο υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Ράντοσλαβ Σικόρσκι, δείχνει κάποια διάθεση να ... απαλλάξει τον Ομπάμα από μέρος της ευθύνης. Τονίζει ότι για κάτι τέτοια φταίνε οι συντάκτες των προεδρικών ομιλιών.

Όλοι αντιλαμβάνονται ότι ο Σικόρσκι κάνει μια κίνηση διπλωματικής αβροφροσύνης, ίσως για να διευκολύνει την έκφραση μιας σαφέστερης «συγγνώμης» από τον Λευκό Οίκο. Επί της ουσίας είναι αδύνατον να «απαλλάξεις» τον Ομπάμα.

Θα πρέπει να ... απαγγέλλει εντελώς μηχανικά κάποιος πρόεδρος μια ομιλία, για να μην αντιληφθεί τέτοιο σφάλμα. Οιοσδήποτε ... μη αδαής, εάν διάβαζε μία φορά το κείμενο προτού το εκφωνήσει, πιθανότατα θα αντιλαμβανόταν τη «χοντράδα».

Για την ιστορία: Ο Γιαν Κάρσκι πέθανε στην Ουάσινγκτον, σε ηλικία 86 ετών το έτος 2000. Διετέλεσε καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Georgetown.

Δεν είναι βεβαίως αυτές οι μοναδικές Made In USA προεδρικές γκάφες, είναι όμως οι μεγαλύτερες.

Όπως μπορεί κανείς να παρατηρήσει, τα παθήματα αυτού του είδους έχουν «αραιώσει» πολύ κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Οι πρόεδροι είναι πιο προσεκτικοί, η «ασπίδα» που ορθώνουν γύρω τους σύμβουλοι και «περιβάλλον» αποδεικνύεται αρτιότερη.

Έτσι, φραστικές γκάφες χρεώνονται ευκολότερα πολιτικοί που δεν έχουν αναρριχηθεί μέχρι το προεδρικό θώκο, ή πρόσωπα τα οποία θα γίνονταν πρόεδροι σε χρόνο μεταγενέστερο των λεκτικών ολισθημάτων τους. Τρία παραδείγματα:

Οι ... ράπερΤαλιμπάν, η Χίλαρι που φαντάζεται «ελεύθερους σκοπευτές»

Τζορτζ Μπους «τζούνιορ»: Στην προεκλογική περίοδο του 2000 ρωτήθηκε από δημοσιογράφο τι πιστεύει για τους Ταλιμπάν. Από την αμίμητη απάντησή του, κατέστη σαφές ότι πίστευε πως οι Ταλιμπάν ήταν ...συγκρότημα χιπ-χοπ!

Χίλαρι Κλίντον: Τον Μάρτιο του 2008, όταν διεκδικούσε το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές, θέλησε να παρουσιαστεί περίπου ως ... μπαρουτοκαπνισμένη.

Κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας της στο Ιράκ, η Χίλαρι είπε ότι το 1996 η ίδια και η κόρη της, η Τσέλσι, προσγειώθηκαν σε αεροδρόμιο της Βοσνίας, «υπό τα πυρά ελεύθερων σκοπευτών» κι ενώ παντού κυριαρχούσε πανικός και φόβος.

Είπε επί λέξει:

«Θυμάμαι όταν προσγειωθήκαμε υπό τα πυρά των ελεύθερων σκοπευτών. Αντί για την προγραμματισμένη τελετή υποδοχής, εμείς τρέξαμε με χαμηλά το κεφάλι για να μπούμε στα αυτοκίνητα και να πάμε στην στρατιωτική μας βάση»

Γέλασε όμως και το ...παρδαλό κατσίκι, όταν το CBS πρόβαλε βίντεο από την επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στη Βοσνία, το 1996.

Η άφιξη της τότε (1996) «πρώτης κυρίας των ΗΠΑ» ήταν ήρεμη, με χειραψίες και χαμόγελα. Το αεροσκάφος προσγειώθηκε κανονικά στο αεροδρόμιο και τα περί τρόμου και ελεύθερων σκοπευτών ήταν ...μπαρούφες.

Η Χίλαρι Κλίντον αναγκαστικά παραδέχθηκε ότι είπε ... παραμύθι, αλλά προσπάθησε να το δικαιολογήσει: «Ναι, εκφράστηκα λάθος. Μας είχαν πει να φορέσουμε αλεξίσφαιρα γιλέκα λόγω των ελεύθερων σκοπευτών»

«Εκφραστικό λάθος σε προετοιμασμένη ομιλία δεν νοείται», απάντησε- λογικά- το επιτελείο του Ομπάμα, του έτερου διεκδικητή του χρίσματος των Δημοκρατικών.

Τζον Μακέιν: Ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων κι αντίπαλος του Ομπάμα στις εκλογές του 2008 δεν μπορούσε να σταματήσει να μπερδεύει τους σουνίτες και τους σιίτες.

Τρομερή αδυναμία, εάν θέλεις να επιβλέπεις και να αξιολογείς τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνησή σου ασκεί πολιτική στη Μέση Ανατολή.

Αλλά πάλι, σε σύγκριση με τον υιό Μπους που νόμιζε ότι οι Ταλιμπάν έπαιζαν χιπ- χοπ, όλα τα υπόλοιπα φάνταζαν απλά πταίσματα, ήσσονος σημασίας!.

Πηγή iefimerida